Teksten van vieringen

Eenzaam maar niet alleen – over overgave en troost

Inleiding op het thema
“Zwijg nu, verstom: de luwte van jouw adem
stilt onze onrust, sust mij fluisterzacht.”
Wij zingen deze regels straks, in deze viering over wat de stilte ons zegt, hoe de Nabije ons vindt in onze overgave. Want we spraken dit jaar al vaker over het leven en sterven van Dietrich Bonhoeffer. Zijn nagelaten teksten werden uitgegeven onder de titel Verzet en overgave en het wordt tijd dat we die woorden eens uitdiepen. Zij kenmerken in elk geval het leven van Bonhoeffer, het zijn twee schijnbaar tegengestelde aspecten van zijn leven. Vandaag stellen we ons en elkaar de vraag: wat is die ‘overgave’, waarover Bonhoeffer zo vaak heeft gesproken en die hij zo vaak heeft voorgeleefd?
Wij doen dat in een viering vol hoor en wederhoor, waarin we onze overwegingen, woorden en klanken, brood en wijn, ruimte en tijd met elkaar delen. We spreken, zingen en proeven met elkaar de overgave in ons leven, van duister naar licht.
Bij wijze van gebed luisteren we nu naar een korte tekst van Bonhoeffer. Hij schreef deze woorden in een brief uit 1928 aan een jongeman die worstelt met bidden en aan zijn pastor vraagt welke zin het heeft om als je alleen bent tot God te bidden.

Schat in de eenzaamheid
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

Wij komen op deze woorden straks terug.

Schriftlezing
God, die de Nabije heet, heeft Job de wonderen van zijn schepping laten zien als antwoord op Jobs protest tegen het lijden dat hem is overkomen.

Job 42: 1-8
Dan antwoord Job de Nabije en zegt:
“Ik weet dat jij alles kunt.
Geen enkel plan is voor jou onuitvoerbaar.
‘Wie is dat die mijn raad verbergt
zonder iets te weten?’ zeg jij.
“Daarom sprak ik dingen
die ik niet begreep,
dingen verborgen voor mij,
ik wist ze niet.
Hoor toch, ik zal spreken,
ik zal jou vragen en jij zult weten.
Van horen zeggen
hoorde ik van jou.
En nu heeft mijn oog jou gezien.
Daarom herroep ik wat ik zei
en laat mij troosten in stof en as.”

En het geschiedde,
nadat de Nabije deze woorden tot Job sprak,
dat de Nabije zei tot Elifaz de Temaniet:
“Ontbrand is mijn toorn tegen jou en je twee metgezellen,
omdat je niet recht over mij gesproken hebt,
en mijn dienaar Job wel!
Nu dan, neem zeven stieren en zeven rammen,
ga daarmee naar mijn dienaar Job
laat ze als offer opklimmen voor je eigen ogen;
en Job, mijn dienaar, moge voor jullie bidden,
want ik zal hem gunstig stemmen
om jullie niet te behandelen naar jullie dwaasheid.
Want jullie hebben niet recht van mij gesproken,
en mijn dienaar Job wel!

In gesprek over het thema
In plaats van een ‘overweging’ vanaf het spreekgestoelte, kozen wij voor deze viering voor hoor en wederhoor, voor ontmoeting en gesprek. Wij vroegen vijf mensen om zich daarop voor te bereiden en hier met elkaar een gesprek te voeren, ongeveer tien minuten lang. En wij vroegen hen als uitgangspunt de tekst van Bonhoeffer te nemen die we bij aanvang hoorden en die ik hier nog eens uitspreek:
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

De tekst van Bonhoeffer is antwoord op een vraag, is onderdeel van een dialoog, een gesprek. En zo gaan we er ook hier over spreken.
‘Overgave’ is in het Arabisch ‘islam’, ook te vertalen met ‘berusting’, letterlijk: de ‘salaam’, ‘sjaloom’, de vrede op aarde je toe-eigenen, je eigen maken tot innerlijke vrede, innerlijke sjaloom. Ik nodig jullie uit bij mij in deze halve kring te komen.
De gespreksvraag is: Wat betekent voor ons ‘overgave’ en kunnen we met elkaar delen op welke momenten in ons eigen leven we ons overgaven, aan wie of wat dan ook?
(gesprek met Nelly, Theo, Liesbeth, Herman, Jolly, terug te vinden op de livestream)

Voorbeden

Eeuwige, Nabije,

Onze overwegingen, muziek, gesprekken , en alles wat overgave voor ons is leggen we nu bij jou neer.
En nog meer brengen we bij jou wat niet uitgesproken kan, wat we bewaren aan geheimen in ons hart en waar geen woorden voor zijn.

Want alleen jij peilt ons hart, doorgrondt ons, kent onze gedachten.
Herinner ons daaraan, als we jou kwijt zijn in de duisternis van onze eenzaamheid.
Keer dan terug uit je stilte.
Kom ons nabij, vindt ons.
Stil onze onrust.
Schenk ons de zegen van de overgave.
De innerlijke vrede, die de eerste stap naar vrede is.

Leer ons nabijheid voor wie ontroostbaar is.
Dat wij het verdriet respecteren, koesteren als een gevoelige herinnering.
Om alles wat zo mooi was. Waar we dankbaar voor zijn en wat juist daarom pijn doet.

We leggen onze gebeden bij jou neer, die in het voorbedenboek verzameld zijn.

Wees ons nabij in deze tijd van grote zorgen om de wereld
Van wanhoop over machtswellust en eigen gewin.
Van verdriet over de velen die vertrapt worden
Van grote ongerustheid over mensen die het spoor bijster zijn.
Dat we ons niet laten verslaan door pessimisme.
Dat we blijven kiezen voor hoop op een betere wereld.
Wees ons daarin nabij.

Jij die ons kent, die ons peilt en die ons troost.
Amen

Woorden bij breken en delen
Als wij brood en wijn met elkaar delen vieren wij onze saamhorigheid, delen wij onze inspiratie, maar ook onze bezorgdheid over wat er gaande is in de wereld, ons verlangen en onze hoop dat het ooit anders, goed zal zijn. Wij danken de Ene, de Nabije God, voor zijn menselijke gestalte, de Messias Jezus, die ons in dit beeld van breken en delen is voorgegaan en die wij hier in ons midden weten, kome wat komt. Daarom eten wij het brood, daarom drinken wij de wijn, om de Ander te vieren, om elkaar te vieren, om het leven te vieren.

Zegengebed
Ik wil graag afsluiten met het gedicht van Solomon Ibn Gabirol, El-Andalus, 11de eeuw, waarin de wederkerigheid van God en mens indringend wordt bezongen.

Als alles buiten donker is,
mijn vrienden mij niet verstaan,
dan wend ik mij van hen tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als alles binnen donker is,
en ik mijn ziel veracht,
dan wend ik mij van mij tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als uw gelaat zo donker is,
uw toorn mij bedreigt,
dan wend ik mij van U tot U,
vind liefde in uw ogen.

Daar past een ‘amen’ op.

voorgangers: Mirjam Rigterink, Einar Sies en Cokkie van Santen

– Welkom – mededelingen                                                                                     Einar

Goede morgen. Van harte welkom, ook voor wie meekijken via de streaming. Fijn dat u er bent.

A.s. woensdag, 22 april, is de jaarlijkse internationale dag van de aarde.

Thema: de doden begraven
Subtitel: Overgave
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Thema: De gevangenen bezoeken
Subtitel: Verzet
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Voorganger: Willem van der Meiden, tweede voorganger: Marieke Hulsbergen

Thema: De naakten kleden
“Een mantel om mij heen geslagen”

Derde viering in de serie van de 40-dagentijd:
de zeven werken van barmhartigheid

‘Wie ben jij voor mij?’
De vreemde herbergen, stem en steun zijn voor wie er niet mag zijn

Voorgangers: Mariannen Pompert en Gerard Jansen
Gerard: Welkom en mededelingen

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Viering 1 februari HD
 Thema:  Aanraken en Liefhebben in het kader van Verzet en Overgave
Of ‘Wie heeft mij aangeraakt?’

Voorganger : Henk Baars
Medevoorganger:  Cokkie van Santen
Coördinator:  Dirk Boumeester

Voorgangers: Henk Baars en Cokkie van Santen

Inleiding

Het gaat vandaag over bewegen en spelen.

Welkom (en Mededelingen)                      
Goedemorgen, ook aan de kijkers naar de streaming. Namens de Haagse Dominicus wens ik jullie allen een goed nieuw jaar. Een gezond jaar, een jaar waarin de liefde die je zult ontvangen nog meer liefde in je mag opwekken.

Voorgangers: Henk Baars en Jolly van der Velden

Inleiding

‘Mijn ziel is even jong, als toen zij geschapen werd, ja eigenlijk nog veel jonger. En weet je, het zou me niet verbazen als zij morgen nog jonger zou zijn dan vandaag’.

Voorgangers: Paul van der Harst en Tamme Wiegersma

Ziende blind vooruitkijken Romeinen 15: 1 – 6 en Mt 3: 1 – 12

INLEIDING

Trouw, trouwer, troost. Troost en trouw zijn taalkundig met elkaar verwant. Troost is de overtreffende trap van trouw. Een mooie gedachte.

Inleiding

Het is mij wat vreemd te moede. De spanningen rond dit onderwerp zijn gigantisch en negeren kan niet meer.

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Voorgangers vandaag zijn Henk Baars en Gerard Jansen.

Voorgangers: Jolly van der Velde en Tamme Wiegersma
Genezing van een verlamde : Handelingen 3 : 1 – 10.

Voorgangers: Marianne Pompert en Marie-Thérèse van der Loo

Mijn ouders.

Mijn ouders – zij leven niet meer- . Mijn moeder overleed 50 jaar geleden, mijn vader 15 jaar.
Ik ben als derde in het gezin geboren, pal na de oorlog.

Ruimte waar het licht kan komen
  Wind kan waaien, adem stromen
Ruimte die doet leven

Aanhef
Uit Gij die weet

Die in de laatste nacht dat hij nog leefde het brood gebroken heeft en uitgedeeld en heeft gezegd:

Witte Donderdag

Eenzaam maar niet alleen – over overgave en troost

Inleiding op het thema
“Zwijg nu, verstom: de luwte van jouw adem
stilt onze onrust, sust mij fluisterzacht.”
Wij zingen deze regels straks, in deze viering over wat de stilte ons zegt, hoe de Nabije ons vindt in onze overgave. Want we spraken dit jaar al vaker over het leven en sterven van Dietrich Bonhoeffer. Zijn nagelaten teksten werden uitgegeven onder de titel Verzet en overgave en het wordt tijd dat we die woorden eens uitdiepen. Zij kenmerken in elk geval het leven van Bonhoeffer, het zijn twee schijnbaar tegengestelde aspecten van zijn leven. Vandaag stellen we ons en elkaar de vraag: wat is die ‘overgave’, waarover Bonhoeffer zo vaak heeft gesproken en die hij zo vaak heeft voorgeleefd?
Wij doen dat in een viering vol hoor en wederhoor, waarin we onze overwegingen, woorden en klanken, brood en wijn, ruimte en tijd met elkaar delen. We spreken, zingen en proeven met elkaar de overgave in ons leven, van duister naar licht.
Bij wijze van gebed luisteren we nu naar een korte tekst van Bonhoeffer. Hij schreef deze woorden in een brief uit 1928 aan een jongeman die worstelt met bidden en aan zijn pastor vraagt welke zin het heeft om als je alleen bent tot God te bidden.

Schat in de eenzaamheid
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

Wij komen op deze woorden straks terug.

Schriftlezing
God, die de Nabije heet, heeft Job de wonderen van zijn schepping laten zien als antwoord op Jobs protest tegen het lijden dat hem is overkomen.

Job 42: 1-8
Dan antwoord Job de Nabije en zegt:
“Ik weet dat jij alles kunt.
Geen enkel plan is voor jou onuitvoerbaar.
‘Wie is dat die mijn raad verbergt
zonder iets te weten?’ zeg jij.
“Daarom sprak ik dingen
die ik niet begreep,
dingen verborgen voor mij,
ik wist ze niet.
Hoor toch, ik zal spreken,
ik zal jou vragen en jij zult weten.
Van horen zeggen
hoorde ik van jou.
En nu heeft mijn oog jou gezien.
Daarom herroep ik wat ik zei
en laat mij troosten in stof en as.”

En het geschiedde,
nadat de Nabije deze woorden tot Job sprak,
dat de Nabije zei tot Elifaz de Temaniet:
“Ontbrand is mijn toorn tegen jou en je twee metgezellen,
omdat je niet recht over mij gesproken hebt,
en mijn dienaar Job wel!
Nu dan, neem zeven stieren en zeven rammen,
ga daarmee naar mijn dienaar Job
laat ze als offer opklimmen voor je eigen ogen;
en Job, mijn dienaar, moge voor jullie bidden,
want ik zal hem gunstig stemmen
om jullie niet te behandelen naar jullie dwaasheid.
Want jullie hebben niet recht van mij gesproken,
en mijn dienaar Job wel!

In gesprek over het thema
In plaats van een ‘overweging’ vanaf het spreekgestoelte, kozen wij voor deze viering voor hoor en wederhoor, voor ontmoeting en gesprek. Wij vroegen vijf mensen om zich daarop voor te bereiden en hier met elkaar een gesprek te voeren, ongeveer tien minuten lang. En wij vroegen hen als uitgangspunt de tekst van Bonhoeffer te nemen die we bij aanvang hoorden en die ik hier nog eens uitspreek:
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

De tekst van Bonhoeffer is antwoord op een vraag, is onderdeel van een dialoog, een gesprek. En zo gaan we er ook hier over spreken.
‘Overgave’ is in het Arabisch ‘islam’, ook te vertalen met ‘berusting’, letterlijk: de ‘salaam’, ‘sjaloom’, de vrede op aarde je toe-eigenen, je eigen maken tot innerlijke vrede, innerlijke sjaloom. Ik nodig jullie uit bij mij in deze halve kring te komen.
De gespreksvraag is: Wat betekent voor ons ‘overgave’ en kunnen we met elkaar delen op welke momenten in ons eigen leven we ons overgaven, aan wie of wat dan ook?
(gesprek met Nelly, Theo, Liesbeth, Herman, Jolly, terug te vinden op de livestream)

Voorbeden

Eeuwige, Nabije,

Onze overwegingen, muziek, gesprekken , en alles wat overgave voor ons is leggen we nu bij jou neer.
En nog meer brengen we bij jou wat niet uitgesproken kan, wat we bewaren aan geheimen in ons hart en waar geen woorden voor zijn.

Want alleen jij peilt ons hart, doorgrondt ons, kent onze gedachten.
Herinner ons daaraan, als we jou kwijt zijn in de duisternis van onze eenzaamheid.
Keer dan terug uit je stilte.
Kom ons nabij, vindt ons.
Stil onze onrust.
Schenk ons de zegen van de overgave.
De innerlijke vrede, die de eerste stap naar vrede is.

Leer ons nabijheid voor wie ontroostbaar is.
Dat wij het verdriet respecteren, koesteren als een gevoelige herinnering.
Om alles wat zo mooi was. Waar we dankbaar voor zijn en wat juist daarom pijn doet.

We leggen onze gebeden bij jou neer, die in het voorbedenboek verzameld zijn.

Wees ons nabij in deze tijd van grote zorgen om de wereld
Van wanhoop over machtswellust en eigen gewin.
Van verdriet over de velen die vertrapt worden
Van grote ongerustheid over mensen die het spoor bijster zijn.
Dat we ons niet laten verslaan door pessimisme.
Dat we blijven kiezen voor hoop op een betere wereld.
Wees ons daarin nabij.

Jij die ons kent, die ons peilt en die ons troost.
Amen

Woorden bij breken en delen
Als wij brood en wijn met elkaar delen vieren wij onze saamhorigheid, delen wij onze inspiratie, maar ook onze bezorgdheid over wat er gaande is in de wereld, ons verlangen en onze hoop dat het ooit anders, goed zal zijn. Wij danken de Ene, de Nabije God, voor zijn menselijke gestalte, de Messias Jezus, die ons in dit beeld van breken en delen is voorgegaan en die wij hier in ons midden weten, kome wat komt. Daarom eten wij het brood, daarom drinken wij de wijn, om de Ander te vieren, om elkaar te vieren, om het leven te vieren.

Zegengebed
Ik wil graag afsluiten met het gedicht van Solomon Ibn Gabirol, El-Andalus, 11de eeuw, waarin de wederkerigheid van God en mens indringend wordt bezongen.

Als alles buiten donker is,
mijn vrienden mij niet verstaan,
dan wend ik mij van hen tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als alles binnen donker is,
en ik mijn ziel veracht,
dan wend ik mij van mij tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als uw gelaat zo donker is,
uw toorn mij bedreigt,
dan wend ik mij van U tot U,
vind liefde in uw ogen.

Daar past een ‘amen’ op.

voorgangers: Mirjam Rigterink, Einar Sies en Cokkie van Santen

– Welkom – mededelingen                                                                                     Einar

Goede morgen. Van harte welkom, ook voor wie meekijken via de streaming. Fijn dat u er bent.

A.s. woensdag, 22 april, is de jaarlijkse internationale dag van de aarde.

Thema: de doden begraven
Subtitel: Overgave
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Thema: De gevangenen bezoeken
Subtitel: Verzet
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Voorganger: Willem van der Meiden, tweede voorganger: Marieke Hulsbergen

Thema: De naakten kleden
“Een mantel om mij heen geslagen”

Derde viering in de serie van de 40-dagentijd:
de zeven werken van barmhartigheid

‘Wie ben jij voor mij?’
De vreemde herbergen, stem en steun zijn voor wie er niet mag zijn

Voorgangers: Mariannen Pompert en Gerard Jansen
Gerard: Welkom en mededelingen

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Viering 1 februari HD
 Thema:  Aanraken en Liefhebben in het kader van Verzet en Overgave
Of ‘Wie heeft mij aangeraakt?’

Voorganger : Henk Baars
Medevoorganger:  Cokkie van Santen
Coördinator:  Dirk Boumeester

Voorgangers: Henk Baars en Cokkie van Santen

Inleiding

Het gaat vandaag over bewegen en spelen.

Welkom (en Mededelingen)                      
Goedemorgen, ook aan de kijkers naar de streaming. Namens de Haagse Dominicus wens ik jullie allen een goed nieuw jaar. Een gezond jaar, een jaar waarin de liefde die je zult ontvangen nog meer liefde in je mag opwekken.

Voorgangers: Henk Baars en Jolly van der Velden

Inleiding

‘Mijn ziel is even jong, als toen zij geschapen werd, ja eigenlijk nog veel jonger. En weet je, het zou me niet verbazen als zij morgen nog jonger zou zijn dan vandaag’.

Voorgangers: Paul van der Harst en Tamme Wiegersma

Ziende blind vooruitkijken Romeinen 15: 1 – 6 en Mt 3: 1 – 12

INLEIDING

Trouw, trouwer, troost. Troost en trouw zijn taalkundig met elkaar verwant. Troost is de overtreffende trap van trouw. Een mooie gedachte.

Inleiding

Het is mij wat vreemd te moede. De spanningen rond dit onderwerp zijn gigantisch en negeren kan niet meer.

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Voorgangers vandaag zijn Henk Baars en Gerard Jansen.

Voorgangers: Jolly van der Velde en Tamme Wiegersma
Genezing van een verlamde : Handelingen 3 : 1 – 10.

Voorgangers: Marianne Pompert en Marie-Thérèse van der Loo

Mijn ouders.

Mijn ouders – zij leven niet meer- . Mijn moeder overleed 50 jaar geleden, mijn vader 15 jaar.
Ik ben als derde in het gezin geboren, pal na de oorlog.

Ruimte waar het licht kan komen
  Wind kan waaien, adem stromen
Ruimte die doet leven

Aanhef
Uit Gij die weet

Die in de laatste nacht dat hij nog leefde het brood gebroken heeft en uitgedeeld en heeft gezegd:

Witte Donderdag

Eenzaam maar niet alleen – over overgave en troost

Inleiding op het thema
“Zwijg nu, verstom: de luwte van jouw adem
stilt onze onrust, sust mij fluisterzacht.”
Wij zingen deze regels straks, in deze viering over wat de stilte ons zegt, hoe de Nabije ons vindt in onze overgave. Want we spraken dit jaar al vaker over het leven en sterven van Dietrich Bonhoeffer. Zijn nagelaten teksten werden uitgegeven onder de titel Verzet en overgave en het wordt tijd dat we die woorden eens uitdiepen. Zij kenmerken in elk geval het leven van Bonhoeffer, het zijn twee schijnbaar tegengestelde aspecten van zijn leven. Vandaag stellen we ons en elkaar de vraag: wat is die ‘overgave’, waarover Bonhoeffer zo vaak heeft gesproken en die hij zo vaak heeft voorgeleefd?
Wij doen dat in een viering vol hoor en wederhoor, waarin we onze overwegingen, woorden en klanken, brood en wijn, ruimte en tijd met elkaar delen. We spreken, zingen en proeven met elkaar de overgave in ons leven, van duister naar licht.
Bij wijze van gebed luisteren we nu naar een korte tekst van Bonhoeffer. Hij schreef deze woorden in een brief uit 1928 aan een jongeman die worstelt met bidden en aan zijn pastor vraagt welke zin het heeft om als je alleen bent tot God te bidden.

Schat in de eenzaamheid
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

Wij komen op deze woorden straks terug.

Schriftlezing
God, die de Nabije heet, heeft Job de wonderen van zijn schepping laten zien als antwoord op Jobs protest tegen het lijden dat hem is overkomen.

Job 42: 1-8
Dan antwoord Job de Nabije en zegt:
“Ik weet dat jij alles kunt.
Geen enkel plan is voor jou onuitvoerbaar.
‘Wie is dat die mijn raad verbergt
zonder iets te weten?’ zeg jij.
“Daarom sprak ik dingen
die ik niet begreep,
dingen verborgen voor mij,
ik wist ze niet.
Hoor toch, ik zal spreken,
ik zal jou vragen en jij zult weten.
Van horen zeggen
hoorde ik van jou.
En nu heeft mijn oog jou gezien.
Daarom herroep ik wat ik zei
en laat mij troosten in stof en as.”

En het geschiedde,
nadat de Nabije deze woorden tot Job sprak,
dat de Nabije zei tot Elifaz de Temaniet:
“Ontbrand is mijn toorn tegen jou en je twee metgezellen,
omdat je niet recht over mij gesproken hebt,
en mijn dienaar Job wel!
Nu dan, neem zeven stieren en zeven rammen,
ga daarmee naar mijn dienaar Job
laat ze als offer opklimmen voor je eigen ogen;
en Job, mijn dienaar, moge voor jullie bidden,
want ik zal hem gunstig stemmen
om jullie niet te behandelen naar jullie dwaasheid.
Want jullie hebben niet recht van mij gesproken,
en mijn dienaar Job wel!

In gesprek over het thema
In plaats van een ‘overweging’ vanaf het spreekgestoelte, kozen wij voor deze viering voor hoor en wederhoor, voor ontmoeting en gesprek. Wij vroegen vijf mensen om zich daarop voor te bereiden en hier met elkaar een gesprek te voeren, ongeveer tien minuten lang. En wij vroegen hen als uitgangspunt de tekst van Bonhoeffer te nemen die we bij aanvang hoorden en die ik hier nog eens uitspreek:
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

De tekst van Bonhoeffer is antwoord op een vraag, is onderdeel van een dialoog, een gesprek. En zo gaan we er ook hier over spreken.
‘Overgave’ is in het Arabisch ‘islam’, ook te vertalen met ‘berusting’, letterlijk: de ‘salaam’, ‘sjaloom’, de vrede op aarde je toe-eigenen, je eigen maken tot innerlijke vrede, innerlijke sjaloom. Ik nodig jullie uit bij mij in deze halve kring te komen.
De gespreksvraag is: Wat betekent voor ons ‘overgave’ en kunnen we met elkaar delen op welke momenten in ons eigen leven we ons overgaven, aan wie of wat dan ook?
(gesprek met Nelly, Theo, Liesbeth, Herman, Jolly, terug te vinden op de livestream)

Voorbeden

Eeuwige, Nabije,

Onze overwegingen, muziek, gesprekken , en alles wat overgave voor ons is leggen we nu bij jou neer.
En nog meer brengen we bij jou wat niet uitgesproken kan, wat we bewaren aan geheimen in ons hart en waar geen woorden voor zijn.

Want alleen jij peilt ons hart, doorgrondt ons, kent onze gedachten.
Herinner ons daaraan, als we jou kwijt zijn in de duisternis van onze eenzaamheid.
Keer dan terug uit je stilte.
Kom ons nabij, vindt ons.
Stil onze onrust.
Schenk ons de zegen van de overgave.
De innerlijke vrede, die de eerste stap naar vrede is.

Leer ons nabijheid voor wie ontroostbaar is.
Dat wij het verdriet respecteren, koesteren als een gevoelige herinnering.
Om alles wat zo mooi was. Waar we dankbaar voor zijn en wat juist daarom pijn doet.

We leggen onze gebeden bij jou neer, die in het voorbedenboek verzameld zijn.

Wees ons nabij in deze tijd van grote zorgen om de wereld
Van wanhoop over machtswellust en eigen gewin.
Van verdriet over de velen die vertrapt worden
Van grote ongerustheid over mensen die het spoor bijster zijn.
Dat we ons niet laten verslaan door pessimisme.
Dat we blijven kiezen voor hoop op een betere wereld.
Wees ons daarin nabij.

Jij die ons kent, die ons peilt en die ons troost.
Amen

Woorden bij breken en delen
Als wij brood en wijn met elkaar delen vieren wij onze saamhorigheid, delen wij onze inspiratie, maar ook onze bezorgdheid over wat er gaande is in de wereld, ons verlangen en onze hoop dat het ooit anders, goed zal zijn. Wij danken de Ene, de Nabije God, voor zijn menselijke gestalte, de Messias Jezus, die ons in dit beeld van breken en delen is voorgegaan en die wij hier in ons midden weten, kome wat komt. Daarom eten wij het brood, daarom drinken wij de wijn, om de Ander te vieren, om elkaar te vieren, om het leven te vieren.

Zegengebed
Ik wil graag afsluiten met het gedicht van Solomon Ibn Gabirol, El-Andalus, 11de eeuw, waarin de wederkerigheid van God en mens indringend wordt bezongen.

Als alles buiten donker is,
mijn vrienden mij niet verstaan,
dan wend ik mij van hen tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als alles binnen donker is,
en ik mijn ziel veracht,
dan wend ik mij van mij tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als uw gelaat zo donker is,
uw toorn mij bedreigt,
dan wend ik mij van U tot U,
vind liefde in uw ogen.

Daar past een ‘amen’ op.

voorgangers: Mirjam Rigterink, Einar Sies en Cokkie van Santen

– Welkom – mededelingen                                                                                     Einar

Goede morgen. Van harte welkom, ook voor wie meekijken via de streaming. Fijn dat u er bent.

A.s. woensdag, 22 april, is de jaarlijkse internationale dag van de aarde.

Thema: de doden begraven
Subtitel: Overgave
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Thema: De gevangenen bezoeken
Subtitel: Verzet
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Voorganger: Willem van der Meiden, tweede voorganger: Marieke Hulsbergen

Thema: De naakten kleden
“Een mantel om mij heen geslagen”

Derde viering in de serie van de 40-dagentijd:
de zeven werken van barmhartigheid

‘Wie ben jij voor mij?’
De vreemde herbergen, stem en steun zijn voor wie er niet mag zijn

Voorgangers: Mariannen Pompert en Gerard Jansen
Gerard: Welkom en mededelingen

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Viering 1 februari HD
 Thema:  Aanraken en Liefhebben in het kader van Verzet en Overgave
Of ‘Wie heeft mij aangeraakt?’

Voorganger : Henk Baars
Medevoorganger:  Cokkie van Santen
Coördinator:  Dirk Boumeester

Voorgangers: Henk Baars en Cokkie van Santen

Inleiding

Het gaat vandaag over bewegen en spelen.

Welkom (en Mededelingen)                      
Goedemorgen, ook aan de kijkers naar de streaming. Namens de Haagse Dominicus wens ik jullie allen een goed nieuw jaar. Een gezond jaar, een jaar waarin de liefde die je zult ontvangen nog meer liefde in je mag opwekken.

Voorgangers: Henk Baars en Jolly van der Velden

Inleiding

‘Mijn ziel is even jong, als toen zij geschapen werd, ja eigenlijk nog veel jonger. En weet je, het zou me niet verbazen als zij morgen nog jonger zou zijn dan vandaag’.

Voorgangers: Paul van der Harst en Tamme Wiegersma

Ziende blind vooruitkijken Romeinen 15: 1 – 6 en Mt 3: 1 – 12

INLEIDING

Trouw, trouwer, troost. Troost en trouw zijn taalkundig met elkaar verwant. Troost is de overtreffende trap van trouw. Een mooie gedachte.

Inleiding

Het is mij wat vreemd te moede. De spanningen rond dit onderwerp zijn gigantisch en negeren kan niet meer.

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Voorgangers vandaag zijn Henk Baars en Gerard Jansen.

Voorgangers: Jolly van der Velde en Tamme Wiegersma
Genezing van een verlamde : Handelingen 3 : 1 – 10.

Voorgangers: Marianne Pompert en Marie-Thérèse van der Loo

Mijn ouders.

Mijn ouders – zij leven niet meer- . Mijn moeder overleed 50 jaar geleden, mijn vader 15 jaar.
Ik ben als derde in het gezin geboren, pal na de oorlog.

Ruimte waar het licht kan komen
  Wind kan waaien, adem stromen
Ruimte die doet leven

Aanhef
Uit Gij die weet

Die in de laatste nacht dat hij nog leefde het brood gebroken heeft en uitgedeeld en heeft gezegd:

Witte Donderdag

Eenzaam maar niet alleen – over overgave en troost

Inleiding op het thema
“Zwijg nu, verstom: de luwte van jouw adem
stilt onze onrust, sust mij fluisterzacht.”
Wij zingen deze regels straks, in deze viering over wat de stilte ons zegt, hoe de Nabije ons vindt in onze overgave. Want we spraken dit jaar al vaker over het leven en sterven van Dietrich Bonhoeffer. Zijn nagelaten teksten werden uitgegeven onder de titel Verzet en overgave en het wordt tijd dat we die woorden eens uitdiepen. Zij kenmerken in elk geval het leven van Bonhoeffer, het zijn twee schijnbaar tegengestelde aspecten van zijn leven. Vandaag stellen we ons en elkaar de vraag: wat is die ‘overgave’, waarover Bonhoeffer zo vaak heeft gesproken en die hij zo vaak heeft voorgeleefd?
Wij doen dat in een viering vol hoor en wederhoor, waarin we onze overwegingen, woorden en klanken, brood en wijn, ruimte en tijd met elkaar delen. We spreken, zingen en proeven met elkaar de overgave in ons leven, van duister naar licht.
Bij wijze van gebed luisteren we nu naar een korte tekst van Bonhoeffer. Hij schreef deze woorden in een brief uit 1928 aan een jongeman die worstelt met bidden en aan zijn pastor vraagt welke zin het heeft om als je alleen bent tot God te bidden.

Schat in de eenzaamheid
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

Wij komen op deze woorden straks terug.

Schriftlezing
God, die de Nabije heet, heeft Job de wonderen van zijn schepping laten zien als antwoord op Jobs protest tegen het lijden dat hem is overkomen.

Job 42: 1-8
Dan antwoord Job de Nabije en zegt:
“Ik weet dat jij alles kunt.
Geen enkel plan is voor jou onuitvoerbaar.
‘Wie is dat die mijn raad verbergt
zonder iets te weten?’ zeg jij.
“Daarom sprak ik dingen
die ik niet begreep,
dingen verborgen voor mij,
ik wist ze niet.
Hoor toch, ik zal spreken,
ik zal jou vragen en jij zult weten.
Van horen zeggen
hoorde ik van jou.
En nu heeft mijn oog jou gezien.
Daarom herroep ik wat ik zei
en laat mij troosten in stof en as.”

En het geschiedde,
nadat de Nabije deze woorden tot Job sprak,
dat de Nabije zei tot Elifaz de Temaniet:
“Ontbrand is mijn toorn tegen jou en je twee metgezellen,
omdat je niet recht over mij gesproken hebt,
en mijn dienaar Job wel!
Nu dan, neem zeven stieren en zeven rammen,
ga daarmee naar mijn dienaar Job
laat ze als offer opklimmen voor je eigen ogen;
en Job, mijn dienaar, moge voor jullie bidden,
want ik zal hem gunstig stemmen
om jullie niet te behandelen naar jullie dwaasheid.
Want jullie hebben niet recht van mij gesproken,
en mijn dienaar Job wel!

In gesprek over het thema
In plaats van een ‘overweging’ vanaf het spreekgestoelte, kozen wij voor deze viering voor hoor en wederhoor, voor ontmoeting en gesprek. Wij vroegen vijf mensen om zich daarop voor te bereiden en hier met elkaar een gesprek te voeren, ongeveer tien minuten lang. En wij vroegen hen als uitgangspunt de tekst van Bonhoeffer te nemen die we bij aanvang hoorden en die ik hier nog eens uitspreek:
“Kies elke dag enige minuten van alleen zijn en denk dan na over de komende of de voorbije dag en over de mensen die je ontmoet hebt. Denk ook over jezelf na en over datgene waarin je tekortschiet. Maar sluit je niet in jezelf op, maar laat aan die eenzame momenten Hem deelnemen, die ook jouw geheimen kent. Ieder van ons heeft dingen, die nooit over zijn lippen komen, die hij verbergt, als een geliefde schat in zijn eenzaamheid. Alleen God kent ze; betrek God dus bij je eenzaamheid.”

De tekst van Bonhoeffer is antwoord op een vraag, is onderdeel van een dialoog, een gesprek. En zo gaan we er ook hier over spreken.
‘Overgave’ is in het Arabisch ‘islam’, ook te vertalen met ‘berusting’, letterlijk: de ‘salaam’, ‘sjaloom’, de vrede op aarde je toe-eigenen, je eigen maken tot innerlijke vrede, innerlijke sjaloom. Ik nodig jullie uit bij mij in deze halve kring te komen.
De gespreksvraag is: Wat betekent voor ons ‘overgave’ en kunnen we met elkaar delen op welke momenten in ons eigen leven we ons overgaven, aan wie of wat dan ook?
(gesprek met Nelly, Theo, Liesbeth, Herman, Jolly, terug te vinden op de livestream)

Voorbeden

Eeuwige, Nabije,

Onze overwegingen, muziek, gesprekken , en alles wat overgave voor ons is leggen we nu bij jou neer.
En nog meer brengen we bij jou wat niet uitgesproken kan, wat we bewaren aan geheimen in ons hart en waar geen woorden voor zijn.

Want alleen jij peilt ons hart, doorgrondt ons, kent onze gedachten.
Herinner ons daaraan, als we jou kwijt zijn in de duisternis van onze eenzaamheid.
Keer dan terug uit je stilte.
Kom ons nabij, vindt ons.
Stil onze onrust.
Schenk ons de zegen van de overgave.
De innerlijke vrede, die de eerste stap naar vrede is.

Leer ons nabijheid voor wie ontroostbaar is.
Dat wij het verdriet respecteren, koesteren als een gevoelige herinnering.
Om alles wat zo mooi was. Waar we dankbaar voor zijn en wat juist daarom pijn doet.

We leggen onze gebeden bij jou neer, die in het voorbedenboek verzameld zijn.

Wees ons nabij in deze tijd van grote zorgen om de wereld
Van wanhoop over machtswellust en eigen gewin.
Van verdriet over de velen die vertrapt worden
Van grote ongerustheid over mensen die het spoor bijster zijn.
Dat we ons niet laten verslaan door pessimisme.
Dat we blijven kiezen voor hoop op een betere wereld.
Wees ons daarin nabij.

Jij die ons kent, die ons peilt en die ons troost.
Amen

Woorden bij breken en delen
Als wij brood en wijn met elkaar delen vieren wij onze saamhorigheid, delen wij onze inspiratie, maar ook onze bezorgdheid over wat er gaande is in de wereld, ons verlangen en onze hoop dat het ooit anders, goed zal zijn. Wij danken de Ene, de Nabije God, voor zijn menselijke gestalte, de Messias Jezus, die ons in dit beeld van breken en delen is voorgegaan en die wij hier in ons midden weten, kome wat komt. Daarom eten wij het brood, daarom drinken wij de wijn, om de Ander te vieren, om elkaar te vieren, om het leven te vieren.

Zegengebed
Ik wil graag afsluiten met het gedicht van Solomon Ibn Gabirol, El-Andalus, 11de eeuw, waarin de wederkerigheid van God en mens indringend wordt bezongen.

Als alles buiten donker is,
mijn vrienden mij niet verstaan,
dan wend ik mij van hen tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als alles binnen donker is,
en ik mijn ziel veracht,
dan wend ik mij van mij tot U,
vind liefde in uw ogen.

Als uw gelaat zo donker is,
uw toorn mij bedreigt,
dan wend ik mij van U tot U,
vind liefde in uw ogen.

Daar past een ‘amen’ op.

voorgangers: Mirjam Rigterink, Einar Sies en Cokkie van Santen

– Welkom – mededelingen                                                                                     Einar

Goede morgen. Van harte welkom, ook voor wie meekijken via de streaming. Fijn dat u er bent.

A.s. woensdag, 22 april, is de jaarlijkse internationale dag van de aarde.

Thema: de doden begraven
Subtitel: Overgave
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Thema: De gevangenen bezoeken
Subtitel: Verzet
Voorgangers: Marianne Pompert, Ria Huisman, Jolly van der Velden

Voorganger: Willem van der Meiden, tweede voorganger: Marieke Hulsbergen

Thema: De naakten kleden
“Een mantel om mij heen geslagen”

Derde viering in de serie van de 40-dagentijd:
de zeven werken van barmhartigheid

‘Wie ben jij voor mij?’
De vreemde herbergen, stem en steun zijn voor wie er niet mag zijn

Voorgangers: Mariannen Pompert en Gerard Jansen
Gerard: Welkom en mededelingen

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Viering 1 februari HD
 Thema:  Aanraken en Liefhebben in het kader van Verzet en Overgave
Of ‘Wie heeft mij aangeraakt?’

Voorganger : Henk Baars
Medevoorganger:  Cokkie van Santen
Coördinator:  Dirk Boumeester

Voorgangers: Henk Baars en Cokkie van Santen

Inleiding

Het gaat vandaag over bewegen en spelen.

Welkom (en Mededelingen)                      
Goedemorgen, ook aan de kijkers naar de streaming. Namens de Haagse Dominicus wens ik jullie allen een goed nieuw jaar. Een gezond jaar, een jaar waarin de liefde die je zult ontvangen nog meer liefde in je mag opwekken.

Voorgangers: Henk Baars en Jolly van der Velden

Inleiding

‘Mijn ziel is even jong, als toen zij geschapen werd, ja eigenlijk nog veel jonger. En weet je, het zou me niet verbazen als zij morgen nog jonger zou zijn dan vandaag’.

Voorgangers: Paul van der Harst en Tamme Wiegersma

Ziende blind vooruitkijken Romeinen 15: 1 – 6 en Mt 3: 1 – 12

INLEIDING

Trouw, trouwer, troost. Troost en trouw zijn taalkundig met elkaar verwant. Troost is de overtreffende trap van trouw. Een mooie gedachte.

Inleiding

Het is mij wat vreemd te moede. De spanningen rond dit onderwerp zijn gigantisch en negeren kan niet meer.

Van harte welkom bij deze viering van de Haagse Dominicus, ook u allen die middels de livestream met ons verbonden bent.

Voorgangers vandaag zijn Henk Baars en Gerard Jansen.

Voorgangers: Jolly van der Velde en Tamme Wiegersma
Genezing van een verlamde : Handelingen 3 : 1 – 10.

Voorgangers: Marianne Pompert en Marie-Thérèse van der Loo

Mijn ouders.

Mijn ouders – zij leven niet meer- . Mijn moeder overleed 50 jaar geleden, mijn vader 15 jaar.
Ik ben als derde in het gezin geboren, pal na de oorlog.

Ruimte waar het licht kan komen
  Wind kan waaien, adem stromen
Ruimte die doet leven

Aanhef
Uit Gij die weet

Die in de laatste nacht dat hij nog leefde het brood gebroken heeft en uitgedeeld en heeft gezegd:

Witte Donderdag